«IDOLS» | ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΕΑ ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΟΥ ΣΑΚΗ ΡΟΥΒΑ

Ο Σάκης Ρουβάς παρουσιάζει μία σειρά αφιερωμάτων σε πρόσωπα της pop κουλτούρας.

H εκπομπή «Idols» με τον Σάκη Ρουβά κάνει πρεμιέρα στον ΣΚΑΪ την Παρασκευή 12 Νοεμβρίου στις 21:00 με ένα αφιέρωμα στην Αλίκη Βουγιουκλάκη, το οποίο ολοκληρώνεται σε δύο επεισόδια.

Φίλοι και συνεργάτες της μιλούν για την άλλη Αλίκη, για το αντράκι, για τον άνθρωπο που διάβαζε παραμύθια στον γιο της για να κοιμηθεί, για την οικοδέσποινα που τάιζε τους καλεσμένους της στο στόμα, για τον αυτοσαρκασμό και την αγάπη που ήθελε να δίνει.

Ο Τάκης Ζαχαράτος θυμάται τα «υπέροχα μάτια της» και στέκεται στο γεγονός ότι «ήξερε τι έλειπε από την αγορά και είπε ότι αυτό θα κάνει. Βρήκε τον τρόπο να επιβληθεί». «Έθεσε το πλαίσιο για καλύτερες αμοιβές των ηθοποιών. Πρωτοπόρα σε ό,τι και αν έκανε. Η διαδρομή της θα έπρεπε να διδάσκεται στο Πανεπιστήμιο της Τέχνης».

Ο Σταμάτης Φασουλής κάνει λόγο για μία εξαίρετη ηθοποιό που έπαιζε ανάλογα με το κοινό που είχε κάτω από τη σκηνή. Έδινε στο κοινό αυτό που ήθελε. «Κύρια στοιχεία της το χιούμορ και ο αυτοσαρκασμός».

Η Μελίνα Μερκούρη τη χαρακτήριζε ως ένα μοναχικό πλάσμα αλλά business woman.

Ο Γιάννης Παπαμιχαήλ σημειώνει τον υπερπροστατευτικό χαρακτήρα της: «Δεν μου χαλούσε ποτέ χατίρι. Ό, τι και αν έκανα, αισθανόμουν ότι δεν ήταν αρκετό. Η κατάρα ήταν ότι και εγώ έπρεπε να φθάσω ψηλά».

Και συμπληρώνει πως ήταν σκληρή στη δουλειά της: «Ο τέλειος επαγγελματίας. Κανείς δεν ήθελε να είναι μπροστά όταν κάτι δεν πήγαινε καλά στις πρόβες. Με τη μάνα μου ήμουν μέσα σε μια φούσκα ασφαλείας. Η Αλίκη σ’ έφερνε κοντά με το χαμόγελό της. Στο σπίτι δεν είχε καμία σχέση με τη γατούλα».

Ο Γρηγόρης Βαλτινός εξομολογείται: «Με ώθησε να πάω μπροστά. Όταν την πρωτοείδα μπροστά μου, άβαφη, ντυμένη σπιτίσια, ήταν σαν μωρό». Σημειώνει ότι «δούλευε πάρα πολύ σκληρά. Δεν χάρηκε πολλά. Θα είχε και αυτή τις σκοτεινές πλευρές της».

Ο Αλέκος Αλεξανδράκης στεκόταν στο γεγονός της σκληρής εργασίας της: «Μέρα νύχτα σκεφτόταν αυτό που έπρεπε να κάνει».

Μεγαλύτερό της προσόν το χαμόγελό της. Έφερε τον αυθορμητισμό της νιότης, της εργαζόμενης κοπέλας που πραγματοποιεί τα όνειρά της. Μόνη της. Με τον αγώνα της. Η ίδια έλεγε ότι πάντοτε ήμουν ένα ανένταχτο κοριτσάκι. «Ερχόμουν από αλλού. Δεν θέλησα να ζω με τα τραύματα του παρελθόντος. Θέλησα να φτιάξω μαγικό κόσμο».