ttg-core domain was triggered too early. This is usually an indicator for some code in the plugin or theme running too early. Translations should be loaded at the init action or later. Please see Debugging in WordPress for more information. (This message was added in version 6.7.0.) in /home/djdssmls/public_html/wpt.loveradio882.gr/wp-includes/functions.php on line 6121onair2 ενεργοποιήθηκε πολύ νωρίς. Αυτό είναι συνήθως ένδειξη για κάποιο κώδικα στο πρόσθετο ή το θέμα που εκτελείται πολύ νωρίς. Οι μεταφράσεις θα πρέπει να φορτώνονται στην ενέργεια init ή αργότερα. Παρακαλώ δείτε τη σελίδα Debugging in WordPress για περισσότερες πληροφορίες. (Το μήνυμα αυτό προστέθηκε στην έκδ. 6.7.0.) in /home/djdssmls/public_html/wpt.loveradio882.gr/wp-includes/functions.php on line 6121Αυτή είναι και η θεματολογία στο καινούργιο τραγούδι με το οποίο
επιστρέφει πολύ δυναμικά αυτή τη φορά ο Δημήτρης Λιόλιος σε μουσική που έγραψε ο
ίδιος στους στίχους που του έστειλε και εμπιστεύθηκε την περίοδο του εγκλεισμού ο Μαρίνος Κουνάδης.
«…Μια θάλασσα είναι η ζωή μου…
κι εγώ στο πλάι της ένας φάρος…»
Το εναλλακτικό ροκ του Δημήτρη, συναντάει το hip hop, την ethnic αλλά
και την νεοκλασσική μουσική σε ένα πάντρεμα ήχων
που σε παίρνει μαζί του από το πρώτο κιόλας άκουσμα.
Ο στίχος βαθύς, ειλικρινής και πάνω απ΄όλα άμεσος
«περπατάει κάτω στον δρόμο» μαζί με σένα.
Μια ιδιαίτερη ερμηνεία από τον Δημήτρη Λιόλιο
όπως δεν μας συστήθηκε ποτέ ξανά στο παρελθόν.
Η Αναστασία Φεργαδιώτη σε έναν ερμηνευτικό ρόλο ψυχής
μαγεύει με τα ανατολίτικα φωνητικά της απογειώνοντας την όλη ατμόσφαιρα του
τραγουδιού ενώ ο Γιώργος Χατζής δίνει το δικό του ιδιαίτερο χρώμα με την ερμηνεία του στο βιολί.
Κι όπως σχετικά αναφέρει ο Δημήτρης Λιόλιος:
«… Από το «Αγέρωχο» στο «Ρημάδι» … μια εντύπωση δρόμος…
μέχρι που αυτές οι δύο λέξεις αγκάλιασαν επιτέλους η μία την άλλη.
Κι ο δρόμος μετά ακόμα πιο μοναχικός αλλά πλέον ουσιώδης
και συνειδητοποιημένα δικός σου.
Όσο και να πέσεις, κάποια στιγμή θα σηκωθείς
Θα έρθουν στιγμές που θα φωνάξεις
που θα ξεσπάσεις,
θα πεις λόγια που δεν ήθελες να πεις,
θα γελάσεις και θα κλάψεις
θα πονέσεις όμως και θα τολμήσεις να παλέψεις
κολυμπώντας ανάμεσα σε λάθη και σωστά
στην αποδοχή του εαυτού σου και στην αμφισβήτησή του
Πάντα θα είσαι εσύ, πάντα θα είσαι εκεί .
Είσαι ο φάρος της δικής σου ζωής.
Ένα Αγέρωχο Ρημάδι που δεν σκύβει ποτέ και δεν πτοείται.
Όσο καλύτερα αντιλαμβάνεσαι τη ζωή, τόσο περισσότερο την κατανοείς
και τόσο περισσότερο την ερωτεύεσαι μέσα στο αντίξοο.
Έτσι δίνεις και θα συνεχίσεις να δίνεις τις μάχες σου.
Πάντα έτσι γινόταν, πάντα έτσι θα γίνεται…»
Κυκλοφορεί ψηφιακά σε όλες τις διαδικτυακές πλατφόρμες από την «Καθρέφτης»