Το τραγούδι είναι σαν να γράφτηκε από την ίδια τη ζωή αφού η συγκυρία του εγκλεισμού καθόρισε το θέμα του. Η μοναξιά, η ανάγκη για επικοινωνία και η προσδοκία της ελευθερίας αποτυπώνονται στους στίχους του. Και όπως όλα τα τραγούδια που σέβονται τον εαυτό τους κρύβει πίσω του μια ιστορία που είναι κάπως έτσι…

Μια μέρα απλά ο Νίκος έγραψε ένα μήνυμα στην Κατερίνα. Ήταν οι μέρες που μας είχαν επιβάλει την απόσταση μεταξύ μας.

Του απάντησε, θα πάρω τον καφέ μου να ρθω στο πάρκο σου να τα πούμε…

Την επόμενη μέρα έστειλε ο Νίκος αυτό:

Θα πάρω τον καφέ μου στο πάρκο σου θα ΄ρθω
Λιγάκι να τα πούμε γιατί θα τρελαθώ
Φούντωσαν τα λουλούδια αντέχει ο Υμηττός
Eγώ όμως δεν αντέχω γιατί είμαι μοναχός

Η Κατερίνα του απάντησε αμέσως με ένα μήνυμα…

Στο πάρκο περιμένω
Τα μάτια σου να δω
Σαν κύμα να με πάρεις
Σε θάλασσες να βγω
Η άνοιξη ανθίζει
Αντέχει η ζωή
Εγώ όμως δεν αντέχω
Γιατί είμαι μοναχή

Την άλλη μέρα βρέθηκαν στο πάρκο. Του λέει η Κατερίνα, το ρεφραίν μας είναι:

Αντέχει η ζωή
Αντέχουμε μαζί

Ο Νίκος είχε ήδη σκαρώσει μια μουσική. Τις επόμενες μέρες σκάρωσε και την τελευταία στροφή του τραγουδιού, πήγε η Κατερίνα με την κιθάρα της στο στούντιο…κι άρχισαν την εγγραφή.

Βγήκε λοιπόν το καινούργιο τους ντουέτο. Έχουν ξανακάνει στο παρελθόν στον δεύτερο δίσκο της Κατερίνας το ντουέτο «Νίκος Κατερίνα».

«Αντέχει η ζωή»

Στίχους λοιπόν έγραψαν μαζί και μουσική ο Νίκος.

Το σίγουρο είναι ότι δεν ξεκίνησε για τραγούδι, ήταν η ανάγκη της επαφής που οι δυο καλλιτέχνες την εξέφρασαν μ’ αυτόν τον τρόπο.